| جايگاه عرفان را ميتوان اعتماد بر اشراق در كشف حقيقت دانست تا عقل و استدلال. عرفان در ميان مسلمانان، مخصوص صوفيان است كه در گذر زمان و مكان تغيير نام دادهاند. يكي از راههاي درك زبان عرفا، شناخت نمادهاي ايشان در لباس و رنگهاي آن است. عرفا معتقدند كه علماي طريقت، بايد به شكل و رنگ لباسي درآيند كه مناسب حال و مقام ايشان باشد. در اين مقاله سعي بر آن است تا علاوه بر معرفي ويژگي صوفيان و اهل زهد در اسلام، جام? ايشان، برخي از تاج هاي ايشان، رنگ تاج ها و معاني نمادين آن مورد بررسي قرار گيرد. همچنين علل استفاده از اينگونه پوشش و رنگها نيز بيان گردد. نگارنده در جهت درك و شناخت صحيح، از كتب، روايات و گفتار اهل حق سود جسته است. در انتها بنيادهاي عرفاني رنگ را از منظر برخي عرفاي مسلمان مانند نجم رازي، نجمالدين كبري، علاءالدوله سمناني و ابنهيثم و جايگاه رنگهاي مورد استفاده به عنوان سنجشي عقلاني و شرعي را بيان داشته است. در استفاده از كتب سعي بر آن بوده تا جاي ممكن از برخي منابع نوشتاريِ اسلامي بهره گرفته شود و سپس با طبقهبندي محتواي مطالب، به بازشناخت البسه و رنگهاي آن در ميان اهل حق پرداخته شده است. کليدواژگان: تصوف، رنگ در لباس، عرفان اسلامي، نمادگرايي رنگ، لباس زهد (خرقه) |
ارتقاء سریع سایت در گوگل با ❌بک لینک قوی❌
مشاهده